นับถอยหลัง 2 อาทิตย์สุดท้ายก่อนจะจบ ม.3
มิตรภาพที่ดีระหว่างเพื่อนที่อยู่มาด้วยกันต้องแต่ ม.1
ร่วมสุข ร่วมทุกข์ด้วยกันมานาน แต่ในที่สุดก็ต้องจากลากันอยุ่ดี
ภาพในวันวาน อดีตที่มีทั้งหอมหวาน และ ขมขึน ที่เราผ่านมาด้วยกันเสมอ
และตอนนี้มันไม่มีทางที่จะกลับไปเป็นอย่างนั้นได้อีกต่อไปแล้ว
ต่างคนต่างต้องเลือกทางเดินของตัวเอง เพื่ออนาคตในวันข้างหน้า
และยังคง คิดถึงอดีตที่ผ่านมาเสมอ ทั้งดับเพื่อน
และ คนพิเศษบางคนที่เราคงเป็นได้แค่เพื่อนสนิท แม้ว่า
จะได้สนิทใกล้ชิดกันเพียงไม่กี่เดือนก็ตาม แต่ก็ต้องมาจากลากัน
ความเหงาที่กัดกินหัวใจ ความอ้างว้าง ไม่มีใคร
วันเวลาผ่านไปด้วยความเชื่องช้า กับ การที่เรายังติดอยู่ในอดีตที่ไม่
อาจจะลบเลือนทันอกไปง่ายๆ นั้น
เป็น ภาพเวลาเดิมๆ ที่ทำให้เราได้รู้ว่า เค้าสำคัญกับเราเพียงใด.......
PS. มั่วๆ ระบายความในจัย เศร้าจะเปิดเทอมแล้ว ยังอยากอยู่กับ
เพื่อนๆ อยู่เลย เซ็ง อีก 2 อาทิตย์.... เศร้า TT